مقدمه
بسیاری از بیماران پس از پایان درمان این سؤال را می پرسند که آیا دندان عصب کشی شده حتماً باید روکش شود؟ پاسخ این سؤال برای همه افراد یکسان نیست. نیاز به روکش به عواملی مانند محل دندان، میزان تخریب تاج دندان و نظر دندانپزشک بستگی دارد.
در درمان عصب کشی، بافت عفونی یا آسیب دیده داخل کانال های ریشه خارج می شود و سپس فضای داخلی دندان با مواد مخصوص پر می شود. این درمان باعث حفظ دندان طبیعی و جلوگیری از گسترش عفونت می شود. بااین حال، دندانی که بخش زیادی از ساختار خود را به دلیل پوسیدگی یا شکستگی از دست داده باشد، معمولاً مقاومت کمتری در برابر فشارهای جویدن خواهد داشت.
به همین دلیل، در بسیاری از موارد دندانپزشک پس از عصب کشی، انجام روکش را توصیه می کند تا از دندان در برابر ترک خوردگی یا شکستگی محافظت شود. البته همه دندان های عصب کشی شده به روکش نیاز ندارند و تصمیم نهایی پس از معاینه و بررسی شرایط هر دندان گرفته می شود.
در ادامه این مقاله بررسی می کنیم که چه دندان هایی باید روکش شوند، چه مواردی ممکن است به روکش نیاز نداشته باشند و اگر روکش انجام نشود چه عوارضی ممکن است ایجاد شود.
خلاصه مقاله در یک نگاه
- همه دندان های عصب کشی شده به روکش نیاز ندارند.
- دندان های آسیاب معمولاً بیشتر به روکش نیاز پیدا می کنند.
- دندان های با تخریب گسترده بهتر است هرچه زودتر روکش شوند.
- به تعویق انداختن روکش می تواند خطر شکستگی دندان را افزایش دهد.
- تشخیص نهایی نیاز به روکش، تنها پس از معاینه دندانپزشک امکان پذیر است.
عصب کشی دندان چیست و چرا پس از آن دندان ضعیف تر می شود؟
عصب کشی دندان یا درمان ریشه، روشی است که برای حفظ دندان های آسیب دیده یا عفونی انجام می شود. در این درمان، دندانپزشک بافت عفونی یا ملتهب داخل کانال های ریشه را خارج می کند، کانال ها را به طور کامل تمیز و ضدعفونی می کند و سپس آن ها را با مواد مخصوص پر و مهروموم می کند. هدف از این درمان، از بین بردن عفونت و حفظ دندان طبیعی است.
برخلاف تصور برخی افراد، ضعیف تر شدن دندان پس از عصب کشی به دلیل خارج شدن عصب نیست. در بیشتر موارد، علت اصلی کاهش استحکام دندان، پوسیدگی گسترده، شکستگی یا حذف بخش زیادی از ساختار دندان در طول درمان است. هرچه مقدار بیشتری از تاج دندان از بین رفته باشد، احتمال ترک خوردگی یا شکستگی آن نیز بیشتر خواهد بود.
از سوی دیگر، دندان های عقب که هنگام جویدن فشار زیادی را تحمل می کنند، پس از عصب کشی بیشتر در معرض آسیب قرار دارند. به همین دلیل، دندانپزشکان معمولاً برای این دندان ها استفاده از روکش را توصیه می کنند تا فشارهای ناشی از جویدن به طور یکنواخت توزیع شود و احتمال شکستگی کاهش یابد.
البته همه دندان های عصب کشی شده شرایط یکسانی ندارند. محل قرارگیری دندان، میزان بافت باقی مانده و نحوه ترمیم آن، همگی در تصمیم گیری برای انجام روکش نقش دارند. به همین دلیل، دندانپزشک پس از معاینه، بهترین روش درمانی را برای حفظ طولانی مدت دندان پیشنهاد می کند.
آیا همه دندان های عصب کشی شده به روکش نیاز دارند؟
خیر. همه دندانهای عصبکشی شده به روکش نیاز ندارند. نیاز به روکش به عواملی مانند میزان تخریب تاج دندان، مقدار بافت سالم باقیمانده و محل قرارگیری دندان بستگی دارد.
اگر بخش زیادی از دندان از بین رفته باشد، روکش میتواند از آن در برابر ترک خوردگی یا شکستگی محافظت کند. دندانهای آسیاب به دلیل تحمل فشار بیشتر هنگام جویدن، معمولاً بیشتر از دندانهای جلو به روکش نیاز دارند. در مقابل، برخی دندانهای جلویی که تخریب کمی دارند، ممکن است با ترمیم مناسب بدون روکش نیز قابل حفظ باشند.
در نهایت، تشخیص نیاز به روکش فقط با معاینه دندانپزشک امکانپذیر است. روکش در بسیاری از موارد بخشی از روند حفظ دندان عصبکشی شده محسوب میشود و میتواند از شکستگی یا درمان مجدد ریشه جلوگیری کند.
چه دندان هایی حتماً باید روکش شوند؟
اگرچه همه دندان های عصب کشی شده به روکش نیاز ندارند، اما در برخی شرایط، روکش بخش مهمی از درمان محسوب می شود. در این موارد، روکش به حفظ استحکام دندان کمک می کند و خطر شکستگی یا از دست رفتن آن را کاهش می دهد.
دندان های آسیاب
دندان های آسیاب بیشترین فشار را هنگام جویدن و خرد کردن غذا تحمل می کنند. به همین دلیل، اگر این دندان ها عصب کشی شوند، احتمال ترک خوردگی یا شکستن آن ها بیشتر از دندان های جلویی است. در اغلب موارد، دندانپزشک برای افزایش مقاومت این دندان ها، انجام روکش را توصیه می کند.
دندان هایی با پوسیدگی وسیع
اگر پوسیدگی بخش زیادی از تاج دندان را از بین برده باشد، حتی پس از درمان ریشه نیز استحکام دندان کاهش می یابد. در چنین شرایطی، روکش مانند یک پوشش محافظ عمل می کند و از باقی مانده ساختار دندان در برابر فشارهای روزانه محافظت می کند.
دندان هایی که بخش زیادی از تاج خود را از دست داده اند
گاهی اوقات به دلیل پوسیدگی، شکستگی یا ترمیم های قدیمی، مقدار کمی از تاج دندان باقی مانده است. در این شرایط، پر کردن معمولی نمی تواند مقاومت کافی ایجاد کند و احتمال جدا شدن ترمیم یا شکستگی دندان افزایش می یابد. روکش می تواند با پوشاندن کامل تاج، استحکام و عملکرد دندان را تا حد زیادی بازگرداند.
دندان های دارای ترک یا شکستگی
وجود ترک در دندان، حتی اگر کوچک باشد، ممکن است به مرور زمان گسترش پیدا کند. اگر چنین دندانی عصب کشی شده باشد، روکش می تواند از باز شدن ترک و شکستن کامل دندان جلوگیری کند و شانس حفظ آن را افزایش دهد.
دندان هایی که با پست و کور (Post and Core) بازسازی شده اند
در برخی موارد، پس از عصب کشی به دلیل از بین رفتن بخش زیادی از تاج دندان، دندانپزشک از پست و کور برای بازسازی ساختار دندان استفاده می کند. این بازسازی به تنهایی برای تحمل فشارهای جویدن کافی نیست و معمولاً باید با یک روکش کامل پوشانده شود تا دوام و استحکام دندان حفظ شود.
نکته مهم: تصمیم برای انجام روکش تنها بر اساس عصب کشی بودن دندان گرفته نمی شود. میزان بافت سالم باقی مانده، محل دندان، شدت نیروهای جویدن و شرایط دهان و دندان هر فرد، همگی در انتخاب بهترین روش درمان نقش دارند.
چه دندان هایی ممکن است بدون روکش قابل حفظ باشند؟
همان طور که گفته شد، عصب کشی به تنهایی به معنای نیاز قطعی به روکش نیست. در برخی شرایط، اگر ساختار دندان سالم باشد و ترمیم مناسبی انجام شود، ممکن است نیازی به روکش وجود نداشته باشد. البته تصمیم نهایی باید پس از معاینه توسط دندانپزشک گرفته شود.
دندان های جلویی با تخریب کم
دندان های جلو نسبت به دندان های آسیاب فشار کمتری هنگام جویدن تحمل می کنند. اگر این دندان ها پس از عصب کشی بخش زیادی از تاج خود را حفظ کرده باشند و ترک یا شکستگی نداشته باشند، معمولاً با یک ترمیم مناسب نیز می توان عملکرد آن ها را حفظ کرد.
دندان هایی با بافت سالم کافی
اگر پس از برداشتن پوسیدگی، بخش قابل توجهی از ساختار طبیعی دندان باقی مانده باشد، دندانپزشک ممکن است ترمیم با مواد همرنگ دندان را به جای روکش پیشنهاد دهد. در این شرایط، استحکام دندان برای انجام فعالیت های روزمره کافی خواهد بود.
دندان هایی که از نظر عملکرد تحت فشار زیادی نیستند
برخی دندان ها به دلیل موقعیت قرارگیری در دهان یا نحوه تماس با دندان های مقابل، فشار کمتری را هنگام جویدن تحمل می کنند. اگر این دندان ها از نظر ساختاری سالم باشند، ممکن است بدون روکش نیز برای سال ها عملکرد مناسبی داشته باشند.
بااین حال، حتی اگر دندان پس از عصب کشی به روکش نیاز نداشته باشد، پیگیری های دوره ای اهمیت زیادی دارد. دندانپزشک در معاینات منظم وضعیت ترمیم، سلامت ریشه و استحکام دندان را بررسی می کند و در صورت مشاهده ترک یا آسیب، درمان مناسب را پیشنهاد می دهد.
نکته مهم: نداشتن روکش به معنای بی نیازی از مراقبت نیست. رعایت بهداشت دهان و دندان، مراجعه منظم به دندانپزشک و پرهیز از جویدن مواد غذایی بسیار سفت، نقش مهمی در افزایش عمر دندان عصب کشی شده دارند.
اگر دندان عصب کشی شده روکش نشود چه اتفاقی می افتد؟
اگر دندانپزشک پس از معاینه، انجام روکش را ضروری بداند اما این درمان به تعویق بیفتد یا انجام نشود، ممکن است دندان در معرض مشکلات مختلفی قرار گیرد. البته شدت این عوارض به میزان تخریب دندان، محل قرارگیری آن و فشارهای واردشده هنگام جویدن بستگی دارد.
افزایش خطر شکستگی دندان
شایع ترین عارضه، شکستگی تاج دندان است. دندانی که بخش زیادی از ساختار خود را از دست داده، مقاومت کمتری در برابر نیروهای جویدن دارد. در نتیجه، ممکن است هنگام خوردن غذاهای سفت یا حتی در اثر فشارهای روزمره دچار ترک یا شکستگی شود.
نفوذ دوباره باکتری ها
اگر ترمیم دندان به مرور زمان دچار ترک، شکستگی یا نشت شود، باکتری ها می توانند دوباره به داخل دندان نفوذ کنند. این وضعیت احتمال بروز عفونت مجدد و آسیب به بافت های اطراف ریشه را افزایش می دهد.
نیاز به درمان مجدد ریشه
در صورت ایجاد عفونت یا نشت باکتری، ممکن است دندان به درمان مجدد ریشه (ری اندو) نیاز پیدا کند. این درمان معمولاً پیچیده تر از عصب کشی اولیه است و در برخی موارد، موفقیت آن نیز به شرایط دندان بستگی دارد.
افزایش احتمال از دست دادن دندان
اگر شکستگی دندان شدید باشد یا عفونت درمان نشود، ممکن است دیگر امکان حفظ دندان وجود نداشته باشد. در چنین شرایطی، کشیدن دندان و جایگزینی آن با روش هایی مانند ایمپلنت یا بریج، تنها راه درمان خواهد بود.
افزایش هزینه و طول درمان
به تعویق انداختن روکش، گاهی باعث می شود درمان های پیچیده تر و پرهزینه تری در آینده لازم باشد. در حالی که انجام روکش در زمان مناسب می تواند از بسیاری از این مشکلات پیشگیری کند و به حفظ دندان طبیعی کمک کند.
نکته مهم: اگر دندانپزشک پس از عصب کشی، روکش را بخشی از برنامه درمانی شما می داند، بهتر است آن را در زمان مناسب انجام دهید. این کار احتمال شکستگی، عفونت مجدد و از دست رفتن دندان را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
بهترین زمان برای روکش کردن دندان بعد از عصب کشی
یکی از سؤالات رایج بیماران این است که چه زمانی باید دندان عصب کشی شده را روکش کرد؟ پاسخ به این سؤال به وضعیت دندان و نظر دندانپزشک بستگی دارد، اما در بیشتر موارد، توصیه می شود روکش در اولین فرصت و پس از آماده شدن دندان انجام شود.
اگر درمان ریشه با موفقیت انجام شده باشد و علائمی مانند درد، التهاب یا عفونت وجود نداشته باشد، معمولاً دندانپزشک پس از تکمیل ترمیم اولیه، برای ساخت و نصب روکش برنامه ریزی می کند. انجام به موقع این درمان به محافظت از دندان کمک می کند و احتمال ترک خوردگی یا شکستگی آن را کاهش می دهد.
البته در برخی شرایط، ممکن است دندانپزشک توصیه کند چند هفته صبر کنید. برای مثال، اگر بافت های اطراف ریشه هنوز در حال بهبود باشند یا لازم باشد نتیجه درمان ریشه بررسی شود، زمان روکش با توجه به شرایط بیمار تعیین خواهد شد.
از طرف دیگر، به تعویق انداختن روکش برای مدت طولانی توصیه نمی شود. دندان عصب کشی شده، به ویژه اگر بخش زیادی از تاج خود را از دست داده باشد، در این فاصله بیشتر در معرض آسیب قرار می گیرد. حتی یک ترک کوچک می تواند در آینده به شکستگی گسترده و درمان های پیچیده تر منجر شود.
بنابراین، بهترین زمان برای روکش کردن دندان را نباید بر اساس تجربه دیگران یا اطلاعات موجود در فضای مجازی تعیین کرد. رعایت برنامه درمانی که دندانپزشک برای شما مشخص می کند، مطمئن ترین راه برای حفظ سلامت و ماندگاری دندان است.
نکته مهم: اگر پس از عصب کشی از روکش موقت استفاده می کنید، مراجعه در زمان تعیین شده برای نصب روکش دائمی را به تعویق نیندازید. روکش موقت برای استفاده طولانی مدت طراحی نشده است و نمی تواند مانند روکش دائمی از دندان محافظت کند.
آیا می توان روکش را به تعویق انداخت؟
در برخی شرایط، ممکن است بین پایان عصب کشی و نصب روکش فاصله کوتاهی ایجاد شود. برای مثال، گاهی لازم است دندانپزشک روند بهبود دندان را بررسی کند یا زمان لازم برای ساخت روکش در لابراتوار در نظر گرفته شود. این تأخیر کوتاه، اگر تحت نظر دندانپزشک باشد، معمولاً مشکلی ایجاد نمی کند.
بااین حال، به تعویق انداختن روکش برای چند ماه یا بیشتر، به ویژه در دندان های آسیاب، می تواند خطر آسیب به دندان را افزایش دهد. در این مدت، دندان ممکن است هنگام جویدن غذاهای سفت یا حتی در اثر فشارهای طبیعی دهان دچار ترک یا شکستگی شود.
همچنین، اگر ترمیم موقت آسیب ببیند یا از جای خود خارج شود، احتمال نفوذ باکتری ها به داخل دندان افزایش می یابد. این موضوع می تواند نتیجه درمان ریشه را تحت تأثیر قرار دهد و در برخی موارد، نیاز به درمان های مجدد را به همراه داشته باشد.
اگر به هر دلیلی امکان انجام روکش در زمان پیشنهادی وجود ندارد، بهتر است موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارید. دندانپزشک با بررسی وضعیت دندان، راهکارهای لازم برای محافظت از آن را ارائه می دهد و زمان مناسب برای ادامه درمان را مشخص می کند.
نکته مهم: تا زمانی که روکش دائمی نصب نشده است، از جویدن مواد غذایی بسیار سفت مانند یخ، ته دیگ، آب نبات های سخت یا شکستن مغزها با دندان عصب کشی شده خودداری کنید. این کار می تواند احتمال ترک خوردگی یا شکستگی دندان را کاهش دهد.
تفاوت پر کردن دندان با روکش بعد از عصب کشی
بسیاری از بیماران تصور می کنند پر کردن دندان و روکش، دو درمان مشابه هستند؛ در حالی که این دو روش کاربردهای متفاوتی دارند و هر کدام در شرایط خاصی استفاده می شوند.
پر کردن دندان زمانی انجام می شود که بخش محدودی از ساختار دندان از بین رفته باشد. در این روش، دندانپزشک قسمت های پوسیده را برمی دارد و فضای خالی را با مواد ترمیمی مانند کامپوزیت یا آمالگام پر می کند. هدف از این درمان، بازگرداندن شکل و عملکرد طبیعی دندان است.
در مقابل، روکش دندان یک پوشش محافظ است که تمام سطح تاج دندان را می پوشاند. این روش زمانی توصیه می شود که بخش زیادی از دندان بر اثر پوسیدگی، شکستگی یا عصب کشی ضعیف شده باشد و یک ترمیم معمولی نتواند استحکام کافی را فراهم کند.
به بیان ساده، پر کردن دندان برای ترمیم ناحیه آسیب دیده استفاده می شود، اما روکش برای محافظت از کل دندان و افزایش مقاومت آن در برابر فشارهای جویدن به کار می رود.
در برخی موارد، دندان عصب کشی شده ابتدا با مواد ترمیمی بازسازی می شود و سپس برای افزایش استحکام، روکش روی آن قرار می گیرد. بنابراین، این دو درمان رقیب یکدیگر نیستند و گاهی در کنار هم برای حفظ دندان انجام می شوند.
جدول زیر تفاوت های اصلی این دو روش را نشان می دهد:
| ویژگی | پر کردن دندان | روکش دندان |
| میزان پوشش | فقط بخش آسیب دیده | کل تاج دندان |
| هدف درمان | ترمیم پوسیدگی یا حفره | محافظت و افزایش استحکام دندان |
| مناسب برای | دندان با تخریب محدود | دندان با تخریب گسترده یا عصب کشی شده |
| مقاومت در برابر فشار | متوسط | بالا |
| احتمال شکستگی دندان | بیشتر در دندان های ضعیف | کمتر به دلیل پوشش کامل تاج |
در نهایت، انتخاب بین پر کردن و روکش به شرایط هر دندان بستگی دارد. دندانپزشک با بررسی میزان تخریب، محل دندان و قدرت بافت باقی مانده، مناسب ترین روش درمان را انتخاب می کند تا دندان برای سال های طولانی حفظ شود.
نکته مهم: اگر دندانپزشک پس از عصب کشی، روکش را توصیه می کند، به این معنا نیست که پر کردن دندان کیفیت مناسبی ندارد؛ بلکه نشان می دهد ترمیم به تنهایی نمی تواند استحکام لازم را برای محافظت از دندان در بلندمدت فراهم کند.
آیا نوع روکش در دوام دندان عصب کشی شده تأثیر دارد؟
بله، نوع روکش می تواند در دوام، استحکام و زیبایی دندان عصب کشی شده تأثیرگذار باشد. بااین حال، انتخاب بهترین نوع روکش به عواملی مانند محل دندان، میزان فشار واردشده هنگام جویدن، شرایط لثه، انتظارات بیمار و نظر دندانپزشک بستگی دارد.
امروزه انواع مختلفی از روکش های دندانی مورد استفاده قرار می گیرند که هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند. برای مثال، روکش های زیرکونیا به دلیل استحکام بالا و ظاهر طبیعی، گزینه مناسبی برای بسیاری از دندان ها هستند. همچنین، روکش های سرامیکی به دلیل شباهت زیاد به دندان طبیعی، بیشتر برای دندان های جلویی استفاده می شوند. در برخی موارد نیز دندانپزشک ممکن است روکش های فلز-سرامیک (PFM) را با توجه به شرایط دندان پیشنهاد دهد.
با وجود تفاوت میان انواع روکش، موفقیت درمان تنها به جنس روکش بستگی ندارد. کیفیت درمان ریشه، میزان بافت سالم باقی مانده، دقت ساخت روکش و رعایت بهداشت دهان و دندان نیز نقش مهمی در افزایش طول عمر دندان دارند.
به همین دلیل، انتخاب نوع روکش باید پس از معاینه دقیق و با مشورت دندانپزشک انجام شود. استفاده از روکش مناسب و نصب صحیح آن، می تواند از دندان در برابر فشارهای جویدن محافظت کرده و احتمال شکستگی یا آسیب مجدد را کاهش دهد.
نکته مهم: بهترین روکش، لزوماً گران ترین روکش نیست. روکش زمانی بهترین انتخاب محسوب می شود که با شرایط دندان، نحوه قرارگیری آن در دهان و نیازهای درمانی بیمار هماهنگ باشد.
چگونه از دندان عصب کشی شده و روکش شده مراقبت کنیم؟
عصب کشی و روکش دندان، احتمال حفظ دندان طبیعی را برای سال های طولانی افزایش می دهند. بااین حال، ماندگاری این درمان ها تا حد زیادی به نحوه مراقبت شما بستگی دارد. رعایت چند نکته ساده می تواند از بروز مشکلاتی مانند شکستگی روکش، پوسیدگی مجدد یا بیماری های لثه جلوگیری کند.
بهداشت دهان و دندان را جدی بگیرید
دندان روکش شده نیز مانند سایر دندان ها به مراقبت روزانه نیاز دارد. حداقل دو بار در روز مسواک بزنید و روزی یک بار از نخ دندان استفاده کنید. این کار از تجمع پلاک و پوسیدگی در لبه های روکش جلوگیری می کند.
از جویدن مواد غذایی بسیار سفت خودداری کنید
جویدن یخ، آب نبات های سخت، ته دیگ بسیار سفت یا شکستن مغزها با دندان، می تواند به روکش یا حتی ساختار دندان زیر آن آسیب برساند. بهتر است این عادت ها را کنار بگذارید تا عمر روکش افزایش یابد.
در صورت دندان قروچه، از محافظ دندان استفاده کنید
اگر هنگام خواب دندان های خود را روی هم فشار می دهید یا دندان قروچه دارید، با دندانپزشک مشورت کنید. استفاده از نایت گارد (محافظ شبانه) می تواند از وارد شدن فشار بیش از حد به دندان و روکش جلوگیری کند.
معاینات منظم دندانپزشکی را فراموش نکنید
حتی اگر هیچ دردی احساس نمی کنید، بهتر است هر شش ماه یک بار برای معاینه و بررسی وضعیت دندان ها و روکش به دندانپزشک مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام مشکلات، از درمان های پیچیده تر در آینده جلوگیری می کند.
در صورت مشاهده علائم غیرطبیعی، سریع مراجعه کنید
اگر پس از نصب روکش با علائمی مانند درد هنگام جویدن، لق شدن روکش، ترک خوردگی، تورم لثه یا بوی نامطبوع اطراف دندان مواجه شدید، مراجعه به دندانپزشک را به تأخیر نیندازید. درمان به موقع می تواند از آسیب های بیشتر جلوگیری کند.
نکته مهم: روکش از دندان محافظت می کند، اما آن را در برابر پوسیدگی یا بیماری های لثه کاملاً مقاوم نمی کند. رعایت بهداشت دهان و مراجعه منظم به دندانپزشک، مهم ترین عامل در افزایش طول عمر دندان عصب کشی شده و روکش شده است.
سوالات متداول
1. آیا همه دندان های عصب کشی شده باید روکش شوند؟
خیر. نیاز به روکش به عواملی مانند محل دندان، میزان تخریب تاج، حجم بافت باقی مانده و نظر دندانپزشک بستگی دارد. بسیاری از دندان های آسیاب به روکش نیاز دارند، اما برخی دندان های جلویی با تخریب کم ممکن است بدون روکش نیز قابل حفظ باشند.
2. چند روز بعد از عصب کشی باید روکش انجام شود؟
زمان دقیق نصب روکش را دندانپزشک تعیین می کند. در بیشتر موارد، اگر درمان ریشه موفقیت آمیز باشد و علائم التهاب یا عفونت وجود نداشته باشد، بهتر است روکش در اولین فرصت و طبق برنامه درمانی انجام شود تا خطر شکستگی دندان کاهش یابد.
3. آیا دندان جلویی بعد از عصب کشی حتماً به روکش نیاز دارد؟
خیر. اگر دندان جلویی تخریب کمی داشته باشد و ساختار سالم آن حفظ شده باشد، ممکن است با یک ترمیم مناسب نیازی به روکش نداشته باشد. بااین حال، در صورت شکستگی یا از بین رفتن بخش زیادی از تاج دندان، روکش می تواند بهترین گزینه باشد.
4. اگر چند سال از عصب کشی گذشته باشد، هنوز می توان دندان را روکش کرد؟
بله. اگر دندان از نظر ریشه و بافت های اطراف سالم باشد، در بسیاری از موارد حتی پس از گذشت چند سال نیز امکان انجام روکش وجود دارد. البته دندانپزشک باید ابتدا وضعیت دندان را بررسی کند و از سلامت درمان ریشه اطمینان حاصل کند.
5. آیا روکش عمر دندان عصب کشی شده را افزایش می دهد؟
در بسیاری از موارد، بله. روکش با پوشاندن کامل تاج دندان، آن را در برابر فشارهای جویدن و شکستگی محافظت می کند. البته ماندگاری دندان علاوه بر روکش، به کیفیت درمان ریشه، رعایت بهداشت دهان و دندان و مراجعات منظم به دندانپزشک نیز بستگی دارد.
